Jij met die pet. - Ik?
Mag ik je tas?
Drank. Drie, vier liter.
Maar die heb ik gekocht. - O, ja?
Maar je bent te jong. En het is verboden.
Of wil je opgepakt worden voor smokkelen?
Nee.
Mooi. Je kunt je tas beneden ophalen. - Sorry.
Tuurlijk.
Lelijke trut.
Ik kan niet tegen dat soort mensen.
GRENS
Hallo! - Hoi, Tina.
Nee! Hier, verdomme!
Ik wist niet dat je zo vroeg thuis zou komen.
Ze moet in bad.
Je hebt schurft, lieverd.
Brave hond. Ja, brave hond.
Hoe was je dag?
Tja...
Ik ga een stukje lopen. - Goed, oké.
Schatje... schatje.
Stil maar.
Hallo.
Hoi.
Tjonge, nou noemen ze gespierde honden weer vechthonden.
Hoeveel hondengevechten heb jij hier gezien?
Achterlijke mietjes.
Eet je niks?
Chinchilla's. Alsjeblieft zeg. Die nemen het over.
Prooidieren.
Wat heb jij vandaag gedaan?
Wat?
Pardon.
Ja?
Het is in orde. Dank u wel. - Geen probleem.
Uw telefoon, alstublieft.
Er wachten mensen op me. - Leg uw telefoon op de tafel.
Waarom? - Doet u maar, we zijn zo klaar.
Wat doet u?
Robert!
In z'n mond. Z'n mond.
Ik bel de politie.
Pardon.
Wat is dit?
Raad eens.
Geef antwoord.
Een larven-incubator.
Hou je van insecten?
U kunt gaan.
Tot kijk.
Anders nog iets?
Een pakje John Silver.
Hallo.
Hoi, papa.
Wat eet je daar?
Papa?
Tina! Wat leuk dat je komt.
Ik heb je gisteren gebeld dat ik zou komen.
Weet je nog?
Ja... Ja, misschien.
Nu je het zegt.
Hoe is het, liefje?
Druk aan het werk.
Je mag er een.
Twee. - Zeg...
Drie, dan.
Long John Silver.
En hoe is het met onze sjacheraar?
Roland?
Hetzelfde.
Hij was van de week bij een hondenshow in Umeå.
Maar hoe gaat het tussen jullie?
Best.
Het gaat goed...
Hetzelfde. - Maar slapen jullie samen?
Papa!
Daar ga ik het met jou niet over hebben.
Liefje, ik wil gewoon niet dat hij misbruik van je maakt.
Het is jouw huis.
Ik vind het gewoon fijn om iemand in huis te hebben.
Hij is best...
aardig.
Elf!
Ik ben vandaag bij pa geweest.
Houdt hij nog van me?
De ouwe zak.
Nog even en hij weet niet meer wie je bent.
Gaat hij achteruit?
Op en neer.
Wat naar om te horen.
Nee, nee, nee!
Toe dan!
Kom op!
Gebruik die zweep!
Hallo.
Dag, ik ben Agneta. - Tina.
Dus je vindt een geheugenkaart vol kinderporno...
op iemand die je nog nooit gezien hebt.
Hoe komt dat zo?
Ik wist niet wat er op de kaart stond, maar...
Maar wat?
Ik rook dat hij hem had.
Hoe bedoel je?
Ik voel dat soort dingen.
Schaamte, schuldgevoel, woede.
En andere dingen. En dan trek ik m'n conclusies.
Die man ontkent natuurlijk alles.
We hebben hem al wegens bezit.
Maar we vermoeden dat hij de makers van die films kent.
We hebben zijn telefoon uitgelezen.
Daaruit bleken verschillende bezoekjes...
aan een wijk in Svaneholm, buiten de stad.
We houden het daar al even in de gaten, maar we lopen vast.
Wat wilt u dat ik doe?
Ik krijg geen huiszoekingsbevel zonder aanwijzing.
Ik weet niet eens welk appartement het is.
Is het echt mogelijk om te ruiken wat mensen voelen?
Ja.
Klinkt gezellig.
Nee, ik dacht, we doen hetzelfde als vorige keer.
Nee...
Sorry, maar dat eten is voor iedereen.
Sorry.
Hallo daar.
Hij lijkt clean.
Er is iets raars aan hem.
Weet je het zeker? - Ja.
Komt u even mee?
Niks?
Niks dat voor ons van belang is.
Jij had het moeten doen, niet ik.
In wetenschappelijke termen is zij... hij...
Ze heeft een vagina, geen penis.
En dat was nogal gênant.
Aha.
Maar... dus...
Heeft ze zich laten opereren? - Dat heb ik niet gevraagd.
Ze heeft een litteken op haar staartbeen, maar vrij ver naar achteren...
Wat? Een litteken?
Een litteken. Hierachter.
Ja?
Ik moet u mijn excuses aanbieden.
U hebt alle recht om een klacht in te dienen.
Dat hoeft niet.
Verder nog iets?
Dit is misschien wat persoonlijk... - Ja?
Wie bent u?
We zijn klaar. U kunt gaan.
Ik heb geen haast.
What can I say?
Ik reis rond.
Ik blijf even op één plek.
En dan trek ik verder.
Om insecten te bestuderen?
Onder andere, ja. En jij?
Woon je hier in de buurt?
Ja... in Skogsnäs.
Bij de archipel.
Het hostel bij Riddersborg...
is dat goed? - Ja.
Wilt u daar logeren?
Misschien.
Ik heet Vore.
Oké.
Ik zat me iets af te vragen.
Mijn litteken... - Ja.
Hoe kom ik daaraan? - Nou, je...
Je bent op iets scherps gevallen toen je klein was.
Een steen als ik het goed heb.
Hoe klein?
Nou...
Drie misschien.
Is het gehecht?
Zeker.
Ze hebben je dichtgenaaid.
Met naald en draad en zo.
Lag ik in het ziekenhuis?
Dat zou ik moeten weten.
Je was drie.
Dat weet je toch niet meer?
Tina, wat ben ik blij je te zien. De weeën zijn begonnen, kun je ons brengen?
Eh... Tina, we hebben een beetje haast.
Ogenblikje.
Bedankt voor het brengen. Heel lief van je.
Voorzichtig.
Ik wil niet.
Laat me gewoon even bij je liggen. - Nee, waarom?
Ben je dronken? - Ja... nee.
Ik vind je gewoon zo leuk.
Kunnen we het niet proberen?
Roland, ik kan niet.
We kunnen het proberen. - Nee.
Het doet pijn. Ik kan het niet. - Ik zal voorzichtig zijn.
Jezus.
Het is altijd wat met jou.
Je moet ook een beetje aan mij denken.
HOSTEL
Wat een verrassing.
Ik was toevallig in de buurt.
'Toevallig...'
Wat doe je?
Ik verzamel larven, zoals je ziet.
Wil je proeven?
Nee.
Dat moet je niet doen.
Dat is smerig.
Zegt wie?
Zegt iedereen.
Je weet dat je wel wil.
Toe maar.
Nee.
Smaakt niet slecht, hè?
Hoe bevalt het hostel?
Beetje somber, maar ik moet het ermee doen.
Ik heb geen keus.
Toch?
Rustig, zei je?
Ik was ze even vergeten.
Sorry. - Geeft niet.
Hallo.
Ik zit bij de tv.
Wat was dat voor geluid? - Ik heb een gast meegebracht.
Een gast?
Hij huurt het gastenverblijf.
Hallo.
Ja.
Vore. - Wat?
Vore.
Roland.
Leuk je te ontmoeten.
Doet de koelkast het?
Jazeker.
Hoe kom je daaraan?
Dit?
Ja.
Ik ben als kind door de bliksem getroffen. - Nee!
Kijk.
Bliksem is geen grap.
Je mag het wel voelen.
Ik ben moe. Ik denk dat ik terugga. - Ja.
Wie is dat in godsnaam? Een seriemoordenaar?
Een oude kennis.
En dit bespreek je niet eerst met mij?
Slaap lekker.
Wat is er met hem? - Hij gaat iets vreselijks doen.
Hij ruikt naar schaamte.
En seks. - Hij zal thuis wel porno gaan kijken.
Tina! Zo trek je de aandacht.
Kom terug naar de auto.
We moeten het appartement vinden.
Was het daar niet om begonnen? - Oké.
Maar wees discreet.
Kom op. Wat doe je?
Er is daar een baby.
Wat moet dit?
Verkeerde appartement, sorry. - Ze gluurden door de brievenbus.
Neem ons niet kwalijk, ze is in de war. Dit is het verkeerde gebouw.
Kom.
Moet ik de politie bellen? - Nee, excuses. Kom.
Bij een onderzoek dat zo gevoelig ligt...
moeten we extra voorzichtig zijn.
Ze doen daar iets met een kind. Ik weet het 100 procent zeker.
Aha. - U moet naar binnen.
Ze doen daar vreselijke dingen.
Ik geloof ook dat ik een baby hoorde.
Als er een baby is, staat die nergens geregistreerd.
Weet je dat zeker?
Wat een mooie plek.
Als in een sprookje. - Ja.
Ik fantaseerde vroeger over elfjes die hier dansten.
Dat deden ze waarschijnlijk ook.
Vermoedelijk.
Ik geloof niet echt in dat soort dingen.
Je wilt dat het waar is. Het zou leuk zijn, maar...
Maar?
Als kind dacht ik dat ik bijzonder was.
Ik had allerlei ideeën over mezelf.
Maar toen ik groter werd, begreep ik dat ik maar gewoon een mens was.
Een lelijkerd met een chromosoomfout. - Chromosoomfout?
Er is niks fout aan jou.
Het gaat om...
hieronder.
Onder andere.
Ze zeggen dat het heel zeldzaam is.
Als je anders bent dan anderen, is dat omdat je beter bent.
Dat hoef je niet te zeggen.
Ik kan geen kinderen krijgen.
Je moet niet luisteren naar wat mensen zeggen.
Wil je... - Zal ik haar aannemen? Kom maar.
Stefan? Hoi.
Hallo.
Ik ben Tina's huurder. - O, ja.
Dat vertelde Tina al.
Hallo. Ik ben Esther.
Vore.
Ik kwam vragen of ik een steelpan kon lenen.
Tina was niet huis, dus...
Hemel...
Wat een lieverdje.
Is er een naam? - Elsa... dachten we.
Dan moet ik jullie feliciteren.
Nogmaals gefeliciteerd.
Dag.
's Avonds zitten ze meestal in het café op de hoek.
We hebben ongeveer een uur.
Ze zijn hier pas nog geweest.
De baby ook.
Wat doe je? Voorzichtig!
Dit stinkt.
Jezus.
Ik vroeg me af waarom jullie een kinderbedje in huis hebben.
O, dat bedje.
We hebben even voor een kind van één gezorgd.
Vraagt u maar aan de sociale dienst. Daar is het bekend.
Ik wil je iets laten zien.
Dat is walgelijk. Zet uit. - Heb jij dat niet opgenomen?
Absoluut niet! - Patrick...
Je vingerafdrukken zitten op de camera.
Je DNA zit overal.
Wie is dat kleine meisje? - Geen idee.
Hoe oud is ze?
Maar moet je kijken.
Zijn dat niet jouw schoenen?
Eh, nee.
Er zijn zo veel mensen met zwarte sneakers.
Je kunt de afslag na de tunnel nemen.
Jezus. Die is gestoord.
Tina. Kom.
Wat doe je? - Kom, moet je die vent zien.
Hij loopt steeds maar in en uit.
En?
Tara en haar dochters doen raar sinds hij er is.
Hij maakt ze onrustig.
Waarom laat je hem hier logeren?
Mag het iets zachter?
Dit keer is het een lange rit.
Brave meid. - Veel succes.
Misschien win ik dit keer wel Best in Show.
Bel me als er iets gebeurt, oké? - Ja, maar wat kan er gebeuren?
Nee...
Een seconde.
Hoi.
Heb je me gemist?
Ik zei, heb je me gemist.
Ik ben mismaakt.
Hou je kop.
Je bent perfect.
Wie ben ik?
Je bent een trol.
Net als ik.
Je bent gek. - Nee.
Een trol? - Ja.
De chromosoomverandering waardoor je een staart had...
kunt ruiken wat mensen voelen...
en bliksem aantrekt.
Staart? - Ja.
Een staart.
Afgesneden, weggedaan.
Arm staartje.
Zijn er meer?
Ik weet van een groepje in Finland.
Ze trekken rond.
Om ze te vinden moet je zorgen dat ze jou vinden.
Ik wil me op een mooie dag graag laten vinden.
Misschien wil je mee?
Ja.
En waar kennen jullie elkaar van?
Ik ben een oude vriend van de familie.
Ah, ik snap het.
En jij werkt met honden?
Ja, ik heb er drie.
Tara en haar dochters.
We zijn net naar een hondenshow in Gälve gewest.
Ik hoor het ook.
Laat haar maar.
15 flessen drank kunnen ook voor 'eigen gebruik' zijn.
Zeg, je ziet er moe uit.
Wanneer was je laatste vakantie?
Waarom heb je niks gezegd?
Waarom heb je zo lang gewacht?
Je hebt je aangepast aan de mensenwereld. Je hebt werk, een huis.
Er is veel wat je niet weet.
Mensen zijn bang voor ons.
Bang.
Ze weten dat er wraak zal komen.
Wraak?
Ik weet niet wat er met je ouders gebeurd is.
Op de mijne hebben ze medische experimenten uitgevoerd.
In de jaren 70.
Ze hebben ze tien jaar in leven weten te houden.
Terwijl ze ze martelden.
Ondertussen ging ik van het ene weeshuis naar het andere.
Gek genoeg deed ik het daar niet zo goed.
Ben je misbruikt?
Dat deed me niet zo veel.
Ik ben niet zo zwak als zij.
Ik heb de politie net geholpen een pedofiel te pakken.
Walgelijke, verdorven mensen.
Echt?
Een doodgewoon stel.
In een doodgewoon IKEA-appartement.
Mensen zijn parasieten die alles op aarde gebruiken.
Voor hun eigen vermaak.
Zelfs hun eigen nakomelingen.
Het hele menselijke ras is een ziekte, zeg ik je.
Niet alle mensen zijn slecht.
Mijn vader bijvoorbeeld...
Hij heeft je je hele leven voorgelogen.
Hemel, je laat me schrikken.
Weet je nog wie ik ben?
Hoe bedoel je? Natuurlijk ken ik m'n eigen dochter.
Wie is dat?
Wat zeg je nou?
M'n hele leven...
heb ik me lelijk gevoeld.
Mismaakt.
Ik begrijp hier niks van.
Ze hebben me gepest.
Zolang ik me kan herinneren.
En jij hebt nooit iets gezegd!
Je moet aardig zijn tegen mensen. Je doet niet aardig!
Je bent boos en gemeen. Ik mag je niet!
Luister naar me. - Ja.
Ik luister als je aardig praat, niet op die boze toon!
Papa. - Papa...
Papa is dood!
En mama is ook dood.
Het is geen bezoekuur en u stoort de andere bewoners.
Ze is niet aardig. - Wie zijn mijn echte ouders?
Misschien moet u morgen terugkomen. - Waar zijn ze?
Papa, loop hier niet van weg. Niet weglopen!
Een dutje en dan is het koffietijd.
Ik moet u verzoeken te gaan. - Papa?
U moet morgen terugkomen. Goed?
Blijf daar.
Tara is gevoelig na die wedstrijd.
Het is niet goed als ze zich opwindt.
Waar ben jij geweest?
Ben je gek geworden? Wat is er met je?
Wat heb je? Wat heb ik gedaan?
Wat ga je... Wel verdomme.
Je gaat weg, Roland.
Wat? Nu?
Alsjeblieft. Niet de tv. Nee...
Wat doe je...
Je maakt een grapje, hè?
Zie ik er zo uit?
Nee.
Ik ga naar bed.
Als ik morgen wakker word...
wil ik dat je weg bent.
Heb je m'n bed opgemaakt?
Wat zit er in de koelkast?
Sommige dingen zijn privé.
Ik heb Roland eruit gegooid.
Ah. Oké.
Ik wil niet meer leven zoals eerst.
Weet je dat zeker? - Ik heb niks te verliezen.
Je moet er goed over nadenken.
Onze manier van leven...
is niet makkelijk.
Het is zwaar.
Maar het kan mooi zijn. - Heel mooi.
Ze hebben ze geen kwaad gedaan.
Alleen maar gefilmd.
En foto's gemaakt.
Waar komen die kinderen vandaan?
Dat weet ik niet.
Je liegt.
Ik kan niet... - Je bent ergens bang voor.
Ik heb hem maar één keer gezien.
Patrick kent hem.
Dus het is een man. Weet je hoe hij heet?
Nee.
Je bent een beroemdheid geworden door deze zaak.
Jij had hetzelfde gedaan. - Ja. De smeerlappen.
Ik hoop dat ze je opsluiten en de sleutel weggooien.
Kop dicht, klotesmeris.
Kijk uit!
Net op tijd.
Rij hem omver. - Stil.
Moet ik eruit? - Toe dan.
Mietje.
Verdomme...
Eruit, verdomme!
Stop! Politie!
Ga erachteraan!
Ruik je iets?
Nee.
Ik moest het doen voor hij ging praten.
Dus je hoort bij hen? - Ja.
Dat is walgelijk.
Het is walgelijk dat mensen aan hun eigen nakomelingen zitten.
Maar jij helpt ze. - Ik help ze zichzelf pijn te doen.
Maar veel hulp hebben ze niet nodig.
Heb je daarom...
die baby in de koelkast?
Of wat het ook is. - Dat is geen baby.
Het is een hiisit.
En maak je geen zorgen. Die vindt het prima in de koelkast.
Wat is het? - Zoals ik al zei, een hiisit.
Een onbevrucht eitje.
Heb jij hem gebaard? - Ja.
Ze komen regelmatig uit me.
Hij lijkt misschien op een mensenkind...
maar een hiisit is geen kind.
Zijn lijfje is zacht als klei.
Ze voelen niks.
Ze kunnen alleen eten en slapen.
Ze leven niet lang. - Wat doe je met ze?
Je hebt toch wel gehoord van wisselkinderen?
Ze hebben ons meegenomen.
Ik neem hun kinderen.
Wat doe je met ze?
Ik verkoop ze.
Waarom?
Ze moeten lijden zoals wij geleden hebben.
Je bent gestoord...
Je bent gestoord!
Dat zou ik zijn als ik een mens was, maar dat ben ik gelukkig niet.
Wat is er gebeurd?
Ik ging even de post halen.
En toen ik terugkwam...
Ik...
'Je bent geen mens. Kom naar de veerboot.'
Ik dacht dat je niet zou komen.
Sorry.
Het is nog niet te laat.
We hebben een taak.
We kunnen zorgen dat onze soort voortbestaat.
Jij en ik.
Dan zijn we weer met velen.
Dat kan ik niet.
Ik begrijp niet waar wreedheid goed voor is.
Dus je wilt een mens zijn?
Ik wil niemand kwaad doen.
Is het menselijk om zo te denken?
Misschien zien we elkaar nog terug.
Hij is gesprongen!
Ik zie hem nergens.
Ik wacht in de auto.
Dus zo hulpeloos ben je niet.
Tina, schat...
We wilden alleen maar een klein meisje om voor te zorgen.
Ik...
Ik werkte bij...
Sankt Jörgen.
Sankt Jörgen? - Ja.
Het psychiatrische ziekenhuis.
Zaten mijn ouders daar? - Ja.
Er waren er heel wat... daar...
in die tijd.
Hoe lang?
Ze...
Ze zijn niet zo lang in leven gebleven.
Ik was maar een verzorger.
Maar ik bood aan...
om voor jou te zorgen.
Hadden ze me een naam gegeven?
Ja...
Reva.
Mooi.
Ze zijn begraven op het oude kerkhof achter het hoofdgebouw.
Tina...
Het spijt me zo...
'Tina'.
WELKOM IN FINLAND LAND VAN DE DUIZEND MEREN